سلامت و تغذیه

5BX: تمرینِ نظامیِ جنگِ سرد برای تناسبِ اندام، فقط ۱۱ دقیقه در روز

بِرت و کیت مَک‌کِی

۱۷ اوت ۲۰۲۶

در اوجِ جنگِ سرد، کانادا یک برنامهٔ فیتنسِ ملی راه انداخت که به آن «Body for Life» نمی‌گفتند، بلکه «5BX» می‌گفتند – یا «Men’s Physical Fitness Programme».

ایدهٔ ساده بود: هر مردی، فارغ از سن و سطحِ فیتنس، باید بتواند ۱۱ دقیقه در روز تمرین کند و نتیجهٔ واقعی ببیند.

5BX چطور کار می‌کرد؟

5BX یک برنامهٔ ۷ مرحله‌ای بود. هر مرحله، ۱۱ دقیقه تمرین داشت که در ۷ بخش تقسیم شده بود:

۱. حرکاتِ گردن (۱ دقیقه)

۲. حرکاتِ سینه و شانه (۲ دقیقه)

۳. حرکاتِ شکم و پهلو (۲ دقیقه)

۴. حرکاتِ دست و بازو (۲ دقیقه)

۵. حرکاتِ پا و کمر (۲ دقیقه)

۶. پرش و دویدن (۲ دقیقه)

۷. کشش و آرام‌سازی (درست قبلِ و بعد از تمرین)

هر مرحله، سخت‌تر از قبلی بود. Stage 1، برای افرادی بود که اصلاٌ ورزش نمی‌کردند. Stage 7، برای کسانی بود که می‌خواستند در سطحِ نظامیِ بالا بمانند.

تستِ فیتنسِ 5BX

قبل از شروع، همه یک تست می‌دادند:

  • ۱ دقیقه Push-up: چندتا می‌توانی در یک دقیقه بزنی؟
  • ۱ دقیقه Squat: چندتا؟
  • ۱ دقیقه Sit-up: چندتا؟
  • دویدنِ ۱ مایلی: چقدر زمان می‌برد؟

نتیجه، مرحله‌ات را تعیین می‌کرد.

چرا 5BX مهم است؟

در یک دوره که ترس از حملهٔ شوروی همه‌جا را گرفته بود، کانادا می‌خواست مطمئن شود که مردانش، از نظرِ جسمی و ذهنی، آمادهٔ دفاع از کشورشان هستند. 5BX این امکان را به هر مردی می‌داد که بدونِ نیاز به باشگاه یا تجهیزاتِ گران‌قیمت، فیتنس خود را حفظ کند.

5BX امروز

اگرچه 5BX به عنوانِ یک برنامهٔ ملی کانادا دیگر اجرا نمی‌شود، اما اصولش هنوز relevant است. ۱۱ دقیقه در روز، به شرطِ اینکه منظم و اصولی باشد، می‌تواند تغییراتِ قابل‌توجهی ایجاد کند.

اگر می‌خواهی 5BX را امتحان کنی، از مرحله‌ای شروع کن که بتوانی تمامِ حرکات را بدونِ درد انجام دهی. هر هفته، یکی دو تا از حرکات را اضافه کن. در چند ماه، خودت را در مرحلهٔ بالاتر خواهی یافت.

خلاصه

5BX، درسِ بزرگی به ما می‌دهد: فیتنسِ واقعی، نیازی به ساعت‌ها در باشگاه نداشتن دارد. ۱۱ دقیقه، هر روز، به اندازه‌ای‌ست که اگر منظم باشی، نتیجه‌اش را ببینی.


این نوشته برگردان و بازنویسیِ آزادی است از مقاله‌ای در وب‌سایت The Art of Manliness و صرفاُ برای استفادهٔ فارسی‌زبانان اقتباس شده است. حق محتوای اصلی متعلق به نویسندگان آن است.

منبع اصلی: