دودی ها! سرگرمی و تفریحات! سیگاربرگ

سیگار برگ دقیقا چیست؟ همه چیز در مورد سیگار برگ.

سیگار برگ

سیگار برگ چند تکه برگ تنباکوی خشک و تخمیر شده است که روی هم گذاشته و پیچیده اند. برگ تنباکوی خالص!

سیگار برگ را همیشه شنیده اید که مخصوص پولدارها یا گنگستر هاست و سیگار برگ های کوبایی هم خیلی عالی اند! و حالا می‌خواهید بدانید سیگار برگ دقیقا چجور سیگاری است؟ و چه فرقی با سیگار های معمولی دارد؟ آیا سیگار برگ را باید مرطوب کرد؟ چطور باید سیگار برگ را کشید؟
جای درستی آمده اید! به همه ای سوال ها در این مقاله جواب خواهیم داد.

یک سیگاربرگ، برگ نازکی از برگ‌های خشک و تخمیر شده تنباکو (توتون) است که برای دود کردن (تدخین) ساخته می‌شود. آن‌ها در طیف وسیعی از اندازه‌ها و اشکال تولید می‌شوند.

از قرن بیستم تقریبا تمام سیگارهای برگ از سه بخش ثابت تشکیل شده‌اند: پرکننده (فیلر)، برگ نگه دارنده (بایندر) که پرکننده را محکم درون سیگار نگه می‌دارد. و یک برگ پوشش رویی (رَپِر) است که اغلب بهترین برگ مورد استفاده در هر سیگار می‌باشد. معمولا روی سیگارها یک لایه بند کاغذی کوچک می‌پیچند که لوگوی تولید کننده روی آن چاپ می‌شود. سیگارهای جدید و به ویژه سیگارهای کوبایی، اغلب با دو عدد بند کاغذی ارائه می‌شوند که روی دومی سال تولید و اگر نسخه محدود باشد اسم آن سری محدود نوشته می‌شود.

این ویدئو دروازه ورود بنده به دنیای سیگار برگ بود، به شما هم توصیه می کنم که ببینید، مهم ترین چیزهایی که در مورد سیگاربرگ لازم است بدانید را در مدت کوتاهی می گوید:

تنباکوی سیگار در مقادیر قابل توجهی در آمریکای مرکزی و جزایر کارائیب (از جمله کوبا، جمهوری دومینیکن، هاییتی، هندوراس، مکزیک، اکوادور، نیکاراگوئه، گواتمالا، پاناما و ئورتوریکو) رشد می‌کند. همچنین در شرق ایالات متحده آمریکا و در کشورهای مدیترانه‌ای ایتالیا و اسپانیا (در جزایر قناری) و در اندونزی و فیلیپین در جنوب شرقی آسیا، هم به‌دست می‌آید.

منشا سیگار کشیدن مشخص نیست. یک قابلمه چینی مایایی از گواتمالا که قدمت آن به قرن دهم برمی‌گردد، افرادی را به تصویر می‌کشد که برگ‌هایی از تنباکو را با نخ بسته بودند و دود می کنند، پس حداقل در قرن دهم چنین تدخین وجود داشته.

ریشه لغت سیگار

کلمه سیگار در اصل از کلمه مایایی سیکار (به معنای دود کردن برگ‌های تنباکو) مشتق می‌شود. و واژه اسپانیایی “cigarro” شکاف بین لغت مایایی و استفاده مدرن را پر می‌کند. کلمه انگلیسی از ۱۷۳۰ به بعد مورد استفاده عمومی قرار گرفت.

تاریخچه سیگار برگ

تنباکو در گذشته به طور گسترده در دسترس مردم بومی جزایر کاراییب بود. جهانگرد ایتالیایی، کریستوفر کلمب، به عنوان معرف تنباکو به اروپا شناخته می‌شود. در طول سفرش در سال 1492، سه تن از خدمه او، برای اولین بار در جزیره هیسپانولیا (هاییتی و جمهوری دومینیکنِ فعلی)، با تنباکو مواجه شدند، زمانی که بومیان برگ‌های خشکی را که رایحه‌ای مخصوص داشتند به آن‌ها عرضه کردند. ملوانان او گزارش دادند بومیان کارائیب در جزیره کوبا شکل اولیه‌ای از سیگار را دود می‌کنند. که برگ‌های خشک شده‌ی تنباکو را در کنار برگ‌های دیگری مثل پالم و گیاه پلنتاین می‌پیچند و با هم دود می‌کنند.

جزائر کارائیب
اولین استفاده از تنباکو احتمالا در جزایر کارائیب بوده.

از آن پس به مرور، ملوانان اسپانیایی و سایر ملوانان اروپایی هم به سوزاندن و کشیدن برگ‌های لوله شده روی آوردند، همانطور که فاتحان آمریکا قبل آز آنها، این کار را انجام دادند. کشیدن آن سیگارهای اولیه به اسپانیا و پرتغال و سپس فرانسه هم سرایت کرد، که به احتمال زیاد از طریق ژان نیکوت سفیر فرانسه در پرتغال بود که کلمه “نیکوتین” از اسم او نام گذاری شده! بعدها استفاده از تنباکو به ایتالیا نیز گسترش یافت و بعد از سفرهای سِر والتر رالی به آمریکا و به انگلستان هم رسید. کشیدن تنباکو در سراسر اروپا – و در بریتانیا توسط پیپ – تا اواسط قرن ۱۶ متداول شده بود.

کاشت تنباکو توسط اسپانیایی ها به صورت جدی در سال ۱۵۳۱ در جزیره “سانتو دومینگو” آغاز شد. در سال 1542، وقتی اسپانیایی‌ها اولین کارخانه سیگار را در کوبا تاسیس کردند، در آمریکای شمالی کاشت تنباکو در سطح عمده شروع شد. تنباکو در ابتدا تصور می‌شد خواص دارویی داشته باشد، هرچند برخی آن را بد و “شیطانی” می‌دانستند. فیلیپ دوم از اسپانیا و جیمز اول از انگلستان آن را محکوم کردند.

حدود سال ۱۵۹۲، کشتی اسپانیایی سن کلِمنت ۵۰ کیلوگرم بذر تنباکو را به فیلیپین برد. در میان مبلّغان کاتولیک رومی توزیع شد، آن‌ها هم آب و هوا و خاک‌ بسیار عالی و مناسبی برای پرورش تنباکو با کیفیت بالا در آنجا یافتند، استفاده از سیگار تا اواسط قرن هجدهم محبوب نشد و اگر چه نقاشی‌هایی با سیگار از این دوره وجود دارد، و گزارش‌های کمی موجود است. اعتقاد بر این است که در جنگ هفت‌ ساله آمریکا، «ازرائیل پوتنام» یک انبار سیگار هاوانایی را با خود به آمریکا برگرداند و این موجب محبوبیت سیگار برگ در آمریکا پس از انقلاب استقلالش شد. او همچنین بذر تنباکو کوبایی با خود برده بود که در منطقه کارتفورد نیوانگلند کاشت. جایی که امروزه رپرهای معروف “کانتیکت”از آن به‌دست می‌آید.

یک مزرعه ی تنباکو برای سیگار برگ
یک مزرعه ی تنباکو و کارگرهایش.

در اواخر قرن هجدهم و در قرن نوزدهم، سیگاربرگ کشیدن شایع شده بود، در حالی که سیگارت‌ها کمیاب بودند. صنعت سیگار یکی از صنایع مهم شده بود و افراد زیادی در کارخانجات سیگار پیچی مشغول بودند، پیش از اینکه کارخانه‌ها ماشینی شوند. کارگران صنعت سیگار در هر دو کوبا و ایالات‌متحده در اعتصابات و مناقشات کارگری در اوایل قرن نوزدهم فعال بودند و ظهور اتحادیه‌های کارگری مدرن را می توان در امتداد اتحادیه CMIU و دیگر اتحادیه‌های کارگران سیگار ردیابی کرد.

در سال ۱۸۶۹، تولید کننده سیگار اسپانیایی، “وینسنته مارتینز” مرکز تولید سیگارهایش – به اسم شاهزاده ولز – را از، کوبا به کی وستِ فلوریدا برد تا از آشفتگی جنگ ده ساله فرار کند. تولیدکنندگان دیگرهم به دنبال او رفتند و کی وست به یک مرکز تولید سیگار مهم تبدیل شد. در سال ۱۸۸۵،مارتینز دوباره نقل مکان کرد و زمینی در نزدیکی شهر کوچک تامپا، فلوریدا خرید و بزرگ‌ترین کارخانه سیگار جهان در زمان خود را تاسیس کرد.

دوست و رقیب او، “ایگناسیو هایا” صاحب “فلور دی سانچز” در همان سال کارخانه ای در نزدیکی او ساخت و تولید کننده‌های بسیار دیگری هم همین کار را کردند، به خصوص که بعد از آتش سوزی سال 1886 که بخش زیادی از کارخانه جات “کی وست” را از بین برد. هزاران نفر از کارگران کوبایی و اسپانیایی از “کی وست”، کوبا و نیویورک برای تولید سالانه صدها میلیون سیگار به این منطقه آمدند. خروجی محصول آن منطقه در سال ۱۹۲۹ به اوج خود رسید، زمانی که کارگران در شهر ایبور و تامپا غربی پانصد میلیون نخ سیگار پیچیدند که موجب نامگذاری آنجا به پایتخت سیگار جهان شد.

کارخانه سیگاربرک پیچی نوین
هنوز هم بسیاری از سیگار برگ ها را دستی می پیچند و طرفداران بسیاری دارد.

در نیویورک سیگارها به وسیله کارگرانی که در خانه‌ها، سیگار می‌پیچیدند ساخته می‌شدند. گزارش شده که تا سال ۱۸۸۳، در نیویورک، حدود 8000 نفر در 2000 خانواده و در 130 آپارتمان مشغول کار سیگار پیچی بودند. یک قانون ایالتی، در اواخر آن سال وضع شد که این کار را ممنوع می‌کرد. این قانون با فشار اتحادیه‌های کارگری مبنی بر کم بودن دستمزد کارگران خانگی صادر شد، که در کمتر از چهار ماه به خاطر مخالفت با قانون اساسی آمریکا لغو شد! (البته با لابی کارفرماها) و این موجب شد، اهالی این صنعت که در زمان اجرای این قانون، به بروکلین و سایر مکان‌ها در لانگ آیلند نقل‌مکان کرده بودند، به نیویورک بازگردند. در سال ۱۹۰۵، ۸۰ هزار عملیات ساخت سیگار در آمریکا انجام می‌شد که بیشتر آن‌ها مغازه‌های کوچک و خانوادگی بودند که سیگار می‌پیچیدند و بلافاصله می‌فروختند.

در حالی که امروزه بیشتر سیگارها توسط ماشین ساخته می‌شوند، برخی به خاطراعتبار و کیفیت توسط دست تولید می‌شوند. – به ویژه در آمریکای مرکزی و کوبا و همچنین در شهرهای بزرگ ایالات‌متحده.- و این سیگارهای مخصوص دست پیچ، مشخصا با سیگارهای ماشینی که در مغازه‌ها و پاکتی فروخته می‌شود تفاوت دارد. و از 1990 به بعد رقابت و درگیری‌های فراوانی بین تولید کنندگان سیگارهای دست پیچ برگ و سیگارت‌های ماشینی و پاکتی در جریان است.

ساخت و تولید سیگاربرگ

برگ های تنباکو برداشت شده و تحت یک فرآیند که ترکیبی از گرما دادن و در سایه نگه داشتن است برای مدتی نگهداری و کهنه می شوند تا قند و آب درون آنها کاهش یابد. این پروسه بین ۲۵ تا ۴۵ روز طول می‌کشد، که به شرایط آب و هوا، و اتاق‌هایی که برای نگه داری برگ‌ها استفاده می شود بستگی دارد.

این پروسه بسته به این که چه نوع تنباکویی استفاده شود و همچنین رنگی که می‌خواهند برگ پیدا کند، تفاوت می کند.

خشک کردن تنباکو برای سیگار و سیگار برگ
برگ های تنباکو را در اتاقک‌هایی خشک می کنند.

بعد از آن یک مرحله تخمیر هم انجام می شود که طی آن تنباکو را در دما و رطوبت خاصی نگه می دارند که طعم و رایحه‌ خاصی پیدا کند (که در نحوه‌ی سوختن سیگار هم تاثیر می گذارد که موجب تفاوتش در سیگارهای مختلف می‌شود.) و البته مراقبت می کنند که برگ پوسیده و فاسد نشود.

در دوره‌ی کهنه کردن تنباکو، برگ‌ها را روی هم در قطعاتی بسته بندی می‌کنند و در سایه می‌گذارند بماند، در این مدت چندین بار، آن را باز می کنند تا مطمئن شوند مشکلی پیش نیامده باشد و بررسی می‌کنند که در چه حالی است، آماده است یا نه و دوباره می‌بندند و دوباره باز و بررسی می‌کنند و می بندند دوباره! و این پروسه در این 30-40 روز بارها تکرار می‌شود.

وقتی تنباکو به شرایط مطلوب تولیدکننده رسید، برگ های را بر اساس ویژگی‌هایشان ازکیفیت و ظاهر و رنگ، دسته بندی می‌کنند. بهترین‌ها برای لایه بیرونی (رپر) جدا می‌شوند، و بقیه برای دیگر قسمت‌ها استفاده می‌شود.

پیچیدن سیگار برگ با دست
chaveta چاقوی هلالی شکل مخصوص بریدن برگ تنباکو برای سیگار برگ

سیگارهای با کیفیت هنوز هم دست‌ساز هستند، سیگارپیچ‌های ماهر، روزانه می‌توانند چند صد نخ سیگار با کیفیت بپیچند. آن‌ها هنگام پیچیدن، برگ‌ها را مرطوب می‌کنند که بتوانند آن را شکل دهند، برای بریدن قسمت های اضافه برگ هم از چاقوهای هلالی شکل ویژه‌ای استفاده می کنند که ” chaveta” چاوتا نام دارد. و در نهایت که سیگار پیچیده شد، برای یک سایز کردن یک سرشان را می برند و سر دیگر بسته می ماند که توسط خریدار باز می‌ شود.

حالا دیگر سیگار آماده است. بعد از پیچیده شدن، سیگارها را در بسته‌های چوبی نگه داشته و خشک می‌کنند (چون برای پیچیدن بسیار مرطوب شده بودند) این سیگارهای آماده را می‌توان دهه‌ها نگه‌ داشت. و هرچه سنش بیشتر شود با ارزش تر هم می‌شود! برای نگه داری باید دما حدود 21 درجه و رطوبت حدود 70% نگه داشته شود. و معمولا از هیومیدورهای چوبی برای این منظور استفاده می شود.

در برندهای دست‌پیچ با کیفیت، برای پیچیدن یک سیگار از انواع مختلفی تنباکو استفاده می‌شود. حتی در سیگارهای کوبایی هم مقدار از تنباکوهای غیرکوبایی استفاده می‌کنند چرا که این تنوع طعم و رایحه ی خاصی به ارمغان می‌آورد که بدون استفاده از این برگ‌های اجنبی (!) حاصل نمی شود.

اصطلاح سیگار “لانگ فیلر” که بین سیگار بازها معروف است، به سیگارهای با کیفیت بالایی گفته می شود که در آن از برگ های بلندی در داخل سیگار استفاده می‌شود و تنباکو‌های خرد و رنده شده توی سیگار نمی‌ریزند برعکس آنچه که در سیگارت‌های پاکتی و سیگاریلوها و سیگاربرگ‌های سطح پایین انجام می‌شود. فقط در سیگارت های لایه‌ی بیرونی (رپر) کاغذ است و در سیگاربرگ و سیگاریلوها برگ تنباکو.

در گذشته برای کارگران سیگارپیچ، یک نفر را مامور می کردند که برایشان کتاب بخواند یا با سخنرانی کند یا به هر طریقی آن ها را سرگرم کند، که با پیدایش کتاب‌های صوتی و دستگاه های پخش موسیقی دیگر ادامه پیدا نکرد مگر در برخی کارگاه‌های خاص. احتمالا اسم برند مونت کریستو ازین سنت مانده باشد!

روزنامه خوانی در کارخانه سیگار برگ برا سیگار پیچ ها
یک روزنامه خوان برای سیگارپیچ ها!

بزرگترین تولیدکنندگان سیگار برگ

لوگوی گروه آلتیداس
“آلتیداس”

دو شرکت بر صنعت سیگار غلبه دارند.

شرکت “آلتادیس” که در آمریکا، جمهوری دومینیکن و هندوراس سیگار تولید می‌کند و نیمی از سهام “هابانوس” درکوبا را صاحب است. و سیگارت هم تولید می‌کند.

Scandinavian Tobacco Group
“گروه تنباکویی اسکاندیناوی”

و “گروه تنباکویی اسکاندیناوی” در ایالت دومینیکن، هندوراس، نیکاراگوئه، اندونزی، هلند، بلژیک، دانمارک و آمریکا سیگار تولید می‌کند و همچنین تنباکوی پیپ. “جنرال سیگارز” زیرمجموعه این گروه است.

شهر تامبویل در سانتیاگوی جمهوری دومینیکن، امروزه به عنوان پایتخت سیگار جهان شناخته می‌شود. که از هر جای دیگری در جهان تولید کنندگان سیگار بیشتری را در خود جای داده. گفته می شود 44% سیگاربرگ‌های کل دنیا از جمهوری دومینیکن بدست می‌آید. و اکثر کارخانه‌های دومینیکن هم در پایتخت این کشور در زمین‌های حاصل خیز سیبائو قرار دارند.

توزیع و بازاریابی سیگار برگ

سیگاربرگ را از طرق مختلفی بازاریابی می‌کنند، از جمله انواع تبلیغاتی که در تلویزیون و در رویدادهای گوناگون و از جمله رویدادهای ورزشی(!) و در دیگر رسانه‌ها انجام می‌شود. مجله‌ی “سیگار آفیشینادو” (هوادار سیگار) دو دهه است که در زمینه سیگاربرگ فعالیت می‌کند و با بررسی برندهای سیگار و سلبریتی‌هایی که در مجله ظاهر شده‌اند، معروف است.

سیگارهای برگ عمدتا کالایی گران است و لوکس و لاکچری به حساب می‌آید و در تبلیغاتش معمولا همراه با ثروت و قدرت تصویر می‌شود و همراه با جاذبه شـهوانـی.

ترکیب و ساختمان سیگار برگ

سیگاربرگ از سه نوع برگ تنباکو ساخته می‌شود که این سه برگ، طعم و مزه و وجه تمایز اصلی هر سیگار با سیگار دیگر است.

مواد تشکیل دهنده سیگار برگ
سیگار برگ از این سه قسمت تشکیل می شود، فیلر، بایندر و رپر.

رپر

بیرونی‌ترین لایه سیگار را رپر می‌گویند. و گران ترین جزء هر سیگار است. این لایه از تنباکو، بیشتر طعم سیگار را ایجاد می‌کند و وجه تمایز اصلی هر سیگار از دیگری است.

یکی از روش‌های نام گذاری سیگارها با توجه رنگ رپر آن است. بسیاری از رپرها از تنباکوهایی است که در گلخانه ها رشد کرده و نور مستقیم نمی‌خورد و هنگام تخمیر هم جدا از تنباکوهای دیگر بخش‌ها تخمیر می‌شوند. طوری که در نهایت برگی نازک و نرم و منعطف به‌دست آید. ولی برگ‌هایی که در گلخانه رشد نمی‌کنند، معمولا بافت خشن‌تری پیدا می‌کنند و طعم قوی‌تری هم دارند. به برگ‌های گلخانه‌ای برگ سایه‌ای (Shade Grown) و به غیر آن‌ها، خورشیدی (Sun Grown) می‌گویند.


رپرها در رنگ‌های بیشماری تولید می‌شوند ولی عموما تحت یکی از 7 رده رنگی زیر تقسیم می شوند. از روشن‌ترین به تیره ترین.

رنگ توضیحات
Candela (“Double Claro”) خیلی روشن، رگه‌ای از سبز دارد. قبل از رسیدن برگ جدا شده و با سرعت خشک شده.
Claro روشن و گاهی به زردی می‌زند
Clorado Claro قهوه‌ای
Colorado (“Rosado”) قهوه‌ای با رگه های قرمز
Colorado Maduro قهوه‌ای تیره
Maduro قهوه‌ای خیلی تیره
Oscuro (“Double Maduro”) سیاه
انواع رنگ سیگار برگ
رنگ بندی سیگار برگ بر اساس مقیاس کلورادو

بعضی تولید کنندهها از یک رده بندی سه تایی دیگر استفاده می کنند.

اسم اسم کامل رنگ
AMS American Market Selection شبیه کاندلا
EMS English Market Selection تیره تر از کاندلا و روشن تر از مادورو
SMS Spanish Market Selection یکی از دو رنگ تیره

در کل هرچه رنگ‌ها تیره می‌شود، مقداری شیرین تر ‍می‌شود و هرچه روشن‌تر می‌شود، مزه خشک و خشن تری دارد سیگار.

بایندر

زیر لایه‌ی رپر یکی دو لایه برگ هست که بایندر گفته می‌شود. (به اسپانیایی: کاپوت!) این برگ که قسمت فیلر (درونی ترین قسمت سیگار) را در کنار هم نگه می دارد معمولا از برگ‌های آفتاب دیده ی بالای گیاه انتخاب می‌شوند. به خاطر خاصیت الاستیسیته‌اش و مقاوت بالایش در پروسه‌ی پیچیده شدن که خراب و پاره نمی شود.
این لایه بر خلاف “رپر” نیازی ندارد که صاف و یک‌دست و خوش‌رنگ باشد، اگر احیانا قسمتی از آن خوردگی کوچکی هم داشته باشد یا چند رنگ باشد یا ایرادهای ظاهری دیگری از این دست، باز هم می تواند مورد استفاده قرار بگیرد چرا که به چشم مصرف کننده نمی‌رسد و از این نظر اهمیت زیادی ندارد. لایه بایندر معمولا ضخیم‌تر و سخت‌تر از لایه ی رپر می‌شود.

فیلر

محتوای درونی سیگار (شکمش) را فیلر می‌گویند. برای این قسمت چند برگ تنباکو را روی هم چیده و رول می‌کنند و در این زمینه هنر دست اهمیت دارد که برگ ها را خیلی سفت و خیلی شل نپیچند (رول نکنند) که اگر سفت باشد جلوی عبور مطلوب دود را می گیرد و دود حاصل به راحتی به دهان نمی‌رسد و اگر شل بسته باشند هوا زیادی عبور می‌کند و لوله سیگار سریع داغ می‌شود و سریع می‌سوزد و سیگار حیف می‌شود. این یکی از برتری‌های اصلی سیگارهای دست‌پیچ به ماشین پیچ است که این سفتی و شلی را به خوبی می‌توانند تنظیم کنند.

تولید کنندگان سیگارها، با ترکیب کردن انواع متخلف تنباکو، سیگارهایی با طعم رایحه و قدرت گیرایی مختلفی ترکیب می‌کنند و هر برندی شخصیت و حس خاصی به سیگارهایش می‌بخشد. در سیگارهای بزرگ‌تر (با قطر بیشتر) که برگ‌های بیشتری درونشان جا می‌گیرد، امکان این که طعم‌های پیچیده و متنوع تری ارائه شود، بیشتر است. می توانند از برگ های بالا یا پایین و وسط گیاه و از برگ‌های گلخانه‌ای و غیر آن و از محصولات کشورهای مختلف، کوبا، نیکاراگوئه، آمریکا و دیگر کشورها و منطقه‌ها استفاده کنند و تنوع زیادی به سیگارهایشان ببخشند. علاوه بر این ها پروسه‌ی کهنه کردن و تخمیر هم به این تنوع اضافه می‌کند.

اسم برگ های تنباکو
یک بوته ی تنباکو و اسم برگ های مختلف آن

برگ هایی که از قسمت پایین گیاه گرفته شوند، (به اسپانیایی: وُلادو) طعم ملایمی دارند و به‌راحتی می‌سوزند، برگ‌های میانی (به اسپانیایی: سه‌کو) طعم قوی‌تری دارند و برگ‌های بالایی (به اسپانیایی: لیگه‌رو) که آفتاب مستقیم خورده‌اند، طعم‌های تندی دارند و آرام هم می‌سوزند و به همین خاطر معمولا در وسط سیگار پیچیده می‌شوند که سرعت سوختنش را پایین آورند.

اگر در فیلر سیگار از برگ‌های کامل استفاده شود گفته می‌شود که لانگ فیلر است و اگر از تنباکو های خرد شده و رنده شده استفاده شود “شورت فیلر” می‌گویند که اکثر سیگارهای ماشین پیچ از این دست هستند و همینطور سیگارت‌های پاکتی.
اگر تمام تنباکوهای مورد استفاده در یک سیگار همه از یک کشور (مثلا کوبا) باشد، به آن “پیورو” به معنای خالص گفته می شود که این روزها کمتر یافت می شود.

ویتولا (اندازه و شکل سیگار برگ)

سیگارها را معمولا بر اساس اندازه و شکلشان دسته‌بندی می‌کنند که به مجموع اندازه و شکل یک سیگار “ویتولا”ی آن سیگار گفته می شود.
سایز یک سیگار را با اندازه حلقه اش (قطر لوله) و دیگر با طولش اندازه می‌گیرند. طول را با سانتی‌متر و میلی‌متر و همچنین با اینچ اندازه می‌گیرند و اندازه حلقه را علاوه بر میلی‌متر و سانتی‌متر با یک شصت و چهارم یک اینچ اندازه می‌گیرند. (یعنی اگر یک سیگار حلقه‌اش 48 باشد یعنی قطرش 48/64 ام یک اینچ است یعنی 19 میلی‌متر)

شکل های سیگار برگ
انواع شکل های سیگار برگ

سیگار برگ پاره‌ژو (پاره‌جو)

معمول‌ترین شکل برای سیگار پاره‌جو است که گاهی “کورونا” هم نامیده می‌شود. کورونا را سابقا معیار قرار می‌دادند و بقیه شکل‌ها را با آن می‌سنجیدند (مثلا گفته می‌شود کورونا دوبل یا نیم کورونا).
سیگارهای پاره‌ژو بدنه‌ای استوانه‌ای دارند و ابتدا و انتاهایشان یک سایز است، یک سرش باز و یک سرش بسته می‌ماند. طرف بسته را باید باز کرد که سه روش عمده برای باز کردنش وجود دارد. یا با کاتر می‌برند یا مثل V باز می‌کنند و یا با دستگاه مخصوص برش درونش ایجاد می‌کنند که می توانید دراین مقاله اطلاعات دقیق‌‌تری در این باره پیدا کنید.

انواع پاره‌ژو ها:

اسم طول به سانتی‌متر شماره رینگ (1/64 اینچ) قطر به میلی‌متر
سیگاریلو 8-15 21 8
روتشیلد 11 48 19
روبولو 11 60 24
روبوستو 12 50 20
پاناتلا کوچک 13 33 13
اَسکات 11 24 13
پتیت کرونا 13 42 17
کارلوتا 14 35 14
کورونا 14 42 17
کورونا گوردا 14 46 18
پاناتلا 15 38 15
تورو 15 50 20
کورونا گرنده 16 42 17
لانزدیل 17 42 17
چرچیل 18 47-50 19-20
دابل کرونا 19 49 19
پرزیدنته 20 50 20
گرن کورونا 23 47 19
دابل تورو/دابل گوردو 15 60 24

این ابعاد و اطلاعات البته حدودی و ایده آل است و سیگار دست شما ممکن است ابعادش با مشخصات این جدول تفاوت داشته باشد.

سیگار برگ فیگورادو

سیگارهایی که اشکال خاص و گاه منحصر به فردی داشته باشند همه تحت نام فیگورادو جمع می‌شوند. معمولا قیمتشان بیشتر از پاره‌ژوها است احتمالا به خاطر سختی تولیدشان.

در قرن نوزدهم میلادی سیگارهای فیگورادو بیشترین محبوبیت را داشتند حتی بیشتر از پاره‌ژوها ولی از دهه 1930 به بعد کم کم از محبوبیتشان کاسته شد. تا اینکه اخیرا دوباره کمی سر زبان‌ها افتاده و محبوبیت دوباره‌ای یافته‌اند و تولید کنندگان سراغش رفته‌اند. تا جایی که برند کوبایی “کوابا” فقط سیگارهای فیگورادو تولید میکند.

برخی از مدل‌های فیگورادو را در جدول زیر می‌توانید ببینید:

نام توضیحات
تورپیدو شبیه به پاره‌ژو فقط انتهایش مخروطی است
شروت (چروت) مانند پاره‌ژو فقط دو طرف باز است
پیرامید مانند هرم انتهایش باریک و ابتدای عریض است که کم کم قطرش کم می شود
پرفکتو دو یر باریک و وسطش قطور و شکم دار می شود
پرزیدنته/دیادما همان پاره‌ژواست که سایز بزرگی دارد و معمولا دو طرفش بسته است
کولبرا سه تا سیگار را درون هم بافته اند و در پک سه تایی می فروشند!
چیزل (تیشه مانند) مانند تورپیدو است فقط به جای مخروط انتهایش مانند تیشه نازک و تخت می شود.

چیزل (تیشه مانند) مانند تورپیدو است فقط به جای مخروط انتهایش مانند تیشه نازک و تخت می شود.
توپیدو و پیرامید (مخروطی و هرمی) معمولا به جای هم به کار می روند حتی در بین سیگاری‌های مطلع هم این ادبیات رایج است!

 سیگار برگ پاره ژو در برابر یک سیگار برگ فیگورادو
فرق سیگار برگ فیگورادو با پاره جو

برند “آرتورو فونته” در جمهوری دومینیکن فیگورادوهای خیلی خاص و منحصر به فرد تولید می‌کند، از شکل فلفل گرفته تا چوب بیسبال! که بیشتر از کشیدن برای کلکسیون جمع کردن ارزش دارند و قیمتشان هم بسیار بالاست.
به یاد داشته باشید که این تقسیمات و اطلاعات قطعی نیست چرا که استانداردی وجود ندارد و سر این اصطلاحات هم اجماعی وجود ندارد. ولی به هر حال پر استفاده‌ترین اصطلاحات همین‌ها است که بیشتر تولیدکننده‌ها و فروشنده‌ها طبق آنها محصولاتشان را تولید و دسته بندی می‌کنند.

سیگاریلو

سیگاریلو، به سیگارهای ماشین پیچی گفته می‌شود که از عموم سیگاربرگ‌ها کوچک‌تر هستند و بزرگ‌تر از سیگارت‌های پاکتی. سایز و اندازه اش تقریبا به پاناتلا شبیه است و کمی کوچکتر از آن. و مثل چروت‌ها.

سیگاریلوها معمولا فیلتر ندارند ولی گاهی در انتهایشان تکه‌ای چوبی یا پلاستیکی قرار داده می‌شود. از کاغذ برای پیچیدن سیگاریلو استفاده نمی‌شود ولی برای پر کردنش از خرده تنباکو استفاده می‌شود و مانند سیگاربرگ لانگ فیلر نیست که برگ کالمل پیچیده شود. دود سیگاریلوها را هم معمولا در دهان نگه میدارند و به ریه نمی‌دهند هرچند برخی خلاف آن عمل می کنند!

سیگار برگ در برابر سیگاریلو و مینی سیگار و سیگارت
مرز بین سیگاریلو، سیگار کوچک و مینی سیگار خیلی دقیق مشخص نیست.

مینی سیگار یا سیگارهای کوچک

این ها اصطلاحاتی هستند مصداقشان دقیق معلوم نیست! بیشتر برای فرار از مالیات‌ها و قوانین بازدارنده این اصطلاحات را به وجود آورده اند که از آن ها فرار کنند و چه بسا موفق هم بوده‌اند!

ولی این طور به نظر می‌آید که سیگارهایی که توی دکه‌ها هم فراوان شده را مینی سیگار یا سیگار کوچک می‌گویند، سایزشان شبیه سیگارت است ولی رنگشان معمولا برعکس سیگارت سفید نیست و قهوه ای سیاه و حتی صورتی و سبز و… هم دارند. برای پیچیدنشان هم از برگ استفاده نمی‌شود و مثل سیگارت از کاغذ استفاده می‌شود.

استفاده از سیگار

مایکل جردن در حال سیگار کشیدن
ورزشکارها هم سیگار می کشند! (عکس از مایکل جردن بسکتبالیست آمریکایی)

بیشتر سیگارهای ماشینی محل کشیدن را در خود کارخانه سوراخ می‌کنند یا انتهایش فیلتر با لبه ای چوبی یا پلاستیکی می‌گذارند.

ولی سیگارهای برگ دست‌پیچ و برخی ماشینی‌ها انتهایشان بسته است و قبل از کشیدن باید آن را باز کرد، سوراخی ایجاد کرد یا بریدش.

دود سیگار برگ را معمولا به ریه نمی‌دهند، در دهان نگه می دارند و بعد خارج می کنند و نیکوتین اش از همان طریق جذب می شود. هرچند برخی دودش را به ریه هم می رسانند و اصطلاحا “تو می دهند!” این به خصوص در سیگارهای کوچک (مینی سیگارها) خیلی رایج است.

همچنین رایج است که بخشی از دود سیگار را از بینی خارج کنند که بویش حس شود و ظاهرا گیرایی را هم بیشتر می کند.

بریدن سیگار برگ

بریدن سیگار برگ
روش های معمول بریدن سر سیگار

بعضی از سیگارها دو طرفشان باز است ولی اکثرشان (اکثر سیگارهای دست‌پیچ) حداقل یک طرفشان با بخشی از برگ رویی (رپِر) بسته است و لازم است قبل از استفاده بریده شود. وگرنه دود حاصل از سوختن به راحتی خارج نمی شود و نمی‌توان از سیگار لذت برد.

سه مدل متداول برای این کار وجود دارد:

  • روش گیوتین یا برش ساف و ساده
  • سوراخ ایجاد کردن (پانچ کات)
  • v کات کردن

که تفاوت خاصی ندارند و هر سه روش بین سیگاربرگ کش ها متداول است. از همه بیشتر روش اول طرفدار دارد که هم بریدنش راحت است و حتی با چاقو هم به راحتی انجام پذیر است و هم این که انتها را کاملا باز می کند و اجازه‌ی عبور راحت دود را می دهد و به همین علت ها اکثرا همین برش را انتخاب می کنند.

ولی از طرف دیگر سوراخ ایجاد کردن که توسط دستگاه کوچکی با تیغه ای دایره شکل که به راحتی به جا کلیدی هم وصل می شود انجام می‌شود و اندازه و شکلش خیلی شبیه به گلوله است و حمل و نقل اش بسیار راحت است، این روش سر سیگار را کوچکتر باز می‌کند و ممکن است دود کمتری را انتقال دهد که بسته به سلیقه افراد می تواند نکته مثبت یا منفی باشد و از آنجایی که کامل باز نشده انتهای سیگار (“کپ” سیگار) احتمال وارد شدن تکه های تنباکو از فیلر به دهان را کاهش می دهد.

وی کات را بیشتر روی سیگارهای با قطر بالا انجام می دهند و مزایایش تقریبا شبیه به برش ایجاد کردن است فقط اینکه کاتر وی کات به کوچکی کاتر آن نیست و اگر کاتر بی‌کیفیتی باشد ممکن است موجب به هم ریختن شکل سیگار شود.

روشن کردن سیگاربرگ

روشن کردن سیگاربرگ کمی دقت و توجه نیاز دارد. و با روشن کردن سیگارت اندکی متفاوت است. برا روشن کردنش ابتدا شعله را سمت سر باز سیگار می‌گیریم و شعله را می‌چرخانیم که تمام سطحش را برشته کند (یا سیگار را می‌چرخانیم) بعد که سر سیگار یکدست سیاه شد، آن یکی سرش را در دهان می گذاریم و حالا شعله حاصل از فندک یا کبریت را سر سیگار می‌گیریم و همزمان بر سر سیگار آرام پک می‌زنیم و بعد از یکی دو پک سیگار روشن شده وآماده کشیدن است. باید توجه کرد که سیگار از همه طرف به یک اندازه سوخته باشد که اگر یک طرف بیشتر و طرفی کمتر بسوزد تجربه نهایی را تحت تاثیر قرار می‌دهد و طعم مطلوبی که در نظر تولید کنند بود احتمالا به دست نیاید. چرا که ترکیب طعمی سیگار در هر لحظه حاصل برگ‌های سوخته در آن لحظه است و اگر رپر بیشتر از بایندر و فیلر بسوزد طعم آن غالب می شود. و این اصولا چیز مطلوبی نیست و این برای برعکسش هم صادق است که فیلر بسوزد و بایندر و رپر با آن نسوزند.

روشن کردن سیگار برگ
روشن کردن سیگار برگ 4 مرحله اصلی دارد.

اگر از کبریت استفاده می‌کنید، قبل از آنکه شعله را سمت سیگار بگیرید بهتر است صبر کنید که گوگرد سر سیگار بسوزد و بعد سیگار را روشن کنید که روی سیگار گوگرد ننشیند که هم طعمش را خراب می کند و هم موجب نفس تنگی میشود (البته در حجم خیلی کم محسوس نیست)

در روشن کردن سعی کنید شعله برخورد با سیگار نداشته باشد و با فاصله کمی از آن بگیرید و استفاده از فندک‌های بنزینی (مانند زیپو) هم توصیه نمی‌شود که طعم و بوی بنزین به سیگار منتقل می‌شود و ممکن است طعم سیگار را کمی تغییر دهد ولی استفاده از فندک های معمولی گازی مناسب است و بهتر از آن فندک های اتمی است که شعله های صافی دارند و با باد حرکت نمی‌کند.

طعم سیگار برگ

هر برندی از سیگار و مدل‌های مختلف یک برند هم طعم مخصوصی دارد.
عواملی که بر طعم سیگار تأثیر می گذارند بسیارند و از جمله ی آن‌ها برگ‌های استفاده شده در سیگار است که چه کیفیتی داشته‌اند، از باغ‌های کدام کشور و کدام منطقه انتخاب شده‌اند، گلخانه‌ای است یا نه، برگ های آفتاب دیده است یا از برگ‌های در سایه رشد کرده استفاده شده، چقدر و با چه روشی کهنه و تخمیر شده، سیگار چقدر در هیومیدور مانده، در هیومیدور چه وضعیتی داشته، اسانس اضافه شده یا نه؟ و دیگر عوامل کوچک و بزرگ دیگر که بر طعم و نهایی اثر می گذارند.

معمولا سیگارهای با رنگ رپر تیره‌تر سنگین‌تر و طعم شیرین‌تری دارند و آنهایی که رنگ روشن‌تری دارند، مزه ای خشک و طبیعی دارند.

تنباکو هایی زیر سایه بان
تنباکو هایی که نور مستقیم به آنها نمیخورد طعم ملایم تری دارند.

توصیف‌ها از طعم سیگارها معمولا گنگ و گاهی متضاد و متناقض است. توصیف طعم با کلمات خیلی کارا نیست و نمی توان آن حس را بخوبی بیان کرد ولی به هر حال و برای راهنمایی و دادن ایده‌ای کلی از طعم حاصل از هر سیگار، تسترها توصیفاتی از طعم ها می کنند که عموما توصیفات کلی در قالب این کلمات است: تند، تلخ، شیرین، طعم گیاهی، طعم خاک، مزه تنباکو، خامه‌ای، کهنه، میوه‌ای، ملایم و…!

نگه‌داری از سیگار برگ

میزان رطوبت محیطی که سیگارها در آن نگه داری می شوند تاثیر قابل ملاحظه‌ای در طعم و خوب سوختن سیگار دارد. این باور وجود دارد که بهترین میزان رطوبت، هم اندازه میزانی است که تنباکو در آن رشد می کند که حدود 65 تا 70% است . دمای مناسب هم کمتر از 23 درجه است. شرایط ایده آل دمای 21 درجه و رطوبت 70 درصد است.

یک هیومیدور خانگی کوچک با چوب سدار
یک هیومیدور خانگی کوچک

سیگارهایی که رطوبتشان کم است و خشک شده‌اند، علاوه بر اینکه شکننده می‌شوند، سریع هم می‌سوزند و از آن طرف سیگارهایی که تر باشند، نامتوازن می سوزند و خروجی دود هم سخت می‌شود و ممکن است موجب کپک زدن سیگار هم شود که اگر بزند احتمالا باید فاتحه آن سیگار را خواند!

برای تنظیم دما و رطوبت از هیومیدورها استفاده می‌شود. برای استفاده‌های شخصی از جعبه‌های عمدتا چوبی استفاده می‌شود و در مغازه‌ها گاهی فضای داخل ویترین یا یک کمد یا کل یک اتاق را تبدیل به هیومیدور می‌کنند. هیومیدورهای جیبی هم وجود دارد که برای استفاده روزمره و حمل و نقل درون جیب‌های لباس یا داخل کیف کاربرد دارد و برای مسافرت هم کیس‌های مناسب آن ساخته شده است. و با توجه به نیاز هر شخص می تواند هر کدام را تهیه کند.

در نوشتن این مطلب از صفحه ی ویکی پدیای انگلیسی در مورد سیگار استفاده شده است.

درباره نویسنده

Rezaraki

دیدگاهتان را بنویسید

10 دیدگاه