بلاگ
گاهبهگاه، همیشه، هرگز: چه چیزهایی در کیفپولیات باشد
کیفپولی، از آن وسایلِ قدیمی است که هنوز هم هیچکس نمیتواند از دستش بیفتد. اما همزمان، یکی از خطرناکترین چیزهایی است که در جیبت میبری. اگر گم شود یا دزدیده شود، نهتنها پولت رفته، بلکه تمامِ هویتِ مالیات هم رفته است.
پس بیایید ببینیم چه چیزهایی واقعاً لازم است.
گاهبهگاه (فقط موقعِ نیاز)
کارتِ درمانی: فقط وقتی که به دکتر میروی، کارتِ درمانیات را با خودت ببر. هر روزِ دیگر، فقط یک فرصتِ بیشتر برای سرقتِ هویت است. بیمارستانها کارت درمانی را برای مراقبت لازم نمیدانند و پزشکانِ بیشتر، سابقهات را آنلاین پیدا میکنند.
کارتهایِ هدیه: مگر اینکه همین الان بخواهی از آنها استفاده کنی، نیازی نیست با خودت ببری. کارتِ هدیه مثلِ پولِ نقدِ بینام است. اگر گم شود، هرکسی که پیدایش کند میتواند مثلِ پولِ خودش خرجش کند.
همیشه (هر روز با خودت ببر)
کارتِ شناسایی: بدون این کارت، عملاََ نمیتوانی هیچکاری در این کشور انجام دهی. رانندگی بدونِ گواهینامه، جرم است.
یک کارتِ اعتباریِ اصلی: یک کارت. نه سهتا، نه هفتتا. یکی که هرماه کامل پرداختش کنی. داشتنِ چندین کارتِ اعتباری، نهتنها کمک نمیکند، بلکه شانسِ سرقتِ هویت را هم افزایش میدهد.
یک کارتِ بانکی: برای وقتی که فقط باید پولِ نقدِ کارت بکشی. اما یک نکتهی مهم: حسابِ این کارت را طوری تنظیم کن که اگر دزدیده شد، حداکثرِ مبلغی که میتوانند بردارند محدود باشد.
پولِ نقد: بین صد تا سیصد دلارِ نقد در کیفپولیات کافیست. برای موقعیتهایی که کارتِ کار نمیکند یا نیاز به پولِ خرد داری. اما بیشتر از این، اگر کیفپولی گم شود، ضررِ بیشتری دارد.
هرگز (هرگز با خودت نبر)
شمارهی بیمهی اجتماعی: این شماره را هرگز در کیفپولیات نگهدار. اکثرِ جاهایی که ادعا میکنند «به شمارهی بیمهات نیاز دارند» در واقع نیاز ندارند. این شماره، کلیدِ طلاییِ سرقتِ هویت است.
پاسپورت: مگر اینکه در حالِ سفرِ بینالمللی باشی، پاسپورتت را در کیفپولیات نگهدار. پاسپورت، گرانترین چیزِ است که میتواند دزدیده شود.
رمزهایِ عبور: هرگز، تحتِ هیچشرطی، رمزهایِ عبورت را در کیفپولیات ننویس. اگر کیفپولیات برود، همهی حسابهایت رفته است.
کلیدِ خانه: اگر کیفپولیات دزدیده شود و کلیدِ خانهاش هم رفته باشد، دزده خوشآمدگویی میگوید: «خوش آمدید، خانهی شما خانهی من است.»
چکِ خالی: هرگز چکِ امضاشده در کیفپولیات نگهدار. این مثلِ دادنِ چکِ سفید به هر غریبهای است که کیفپولیات را بردارد.
فاکتورهایِ خرید: آنها فقط فضایِ کیفپولیات را میگیرند. وقتی خریدت تمام شد، فاکتور را پاره کن یا دور بینداز.
حرفِ آخر
کیفپولیات، خانهی کوچکِ هویتِ توست. هرچه کمتر، بهتر. هرچه سبکتر، امنتر. حداقلِ لازم را ببر و بقیهاش را جایی امن در خانه نگهدار.
این نوشته برگردان و بازنویسیِ آزادی است از مقالهای در وبسایت The Art of Manliness و صرفاََ برای استفادهی فارسیزبانان اقتباس شده است. حق محتوای اصلی متعلق به نویسندگان آن است.
منبع اصلی: