سبک زندگی

هفت هدفِ مالی برای دهه‌ی سیِ زندگی‌ات

دهه‌ی سی، دهه‌ی اوج‌گرفتنِ مسئولیت‌هاست. ازدواج، بچه، خانه، و شغلِ در حالِ رشد؛ همه با هم شروع می‌کنند و معمولاََ همه هم‌زمان اوج می‌گیرند. همان عادت‌های مالیِ دهه‌ی بیست حالا باید بلوغ پیدا کنند.

۱. صندوقِ اضطراریت را به شش ماه برسان

هزار دلار در بیست‌سالگی عالی بود. در سی‌سالگی که هزینه‌هایت بالاتر رفته، نصفِ سالِ حقوقِ خودت هدفِ منطقی‌تری است. این مبلغ تو را از یک بیکاریِ ناگهانی یا یک بیماریِ پیش‌بینی‌نشده حفظ می‌کند و مهم‌تر از آن، آن اعتمادبه‌نفسی را می‌دهد که می‌توانی ریسک‌هایِ حساب‌شده بکنی: جابه‌جا شدن به شغلِ بهتر، شروعِ یک کسب‌وکارِ کوچک، یا حتی ترکِ شغلی که از آن راضی نیستی.

۲. بدهیِ غیراز قرضِ خانه را صاف کن

وامِ دانشجویی، کارت اعتباری، وامِ ماشین. در دهه‌ی سی باید هرچه سریع‌تر این بدهی‌ها را صاف کنی. از هر راهی که ممکن است: کاهشِ هزینه‌ها، درآمدِ جانبی، فروشِ چیزهایی که استفاده نمی‌کنی. بدهیِ فعلی، هرچه باشد، سقفِ رشدِ مالی‌ات را پایین نگه می‌دارد.

۳. درصدِ بازنشستگی را به حداقل ۱۵٪ برسان

حالا که بدهی‌ها کم شده یا صاف شده‌اند، پولی که قبلاََ صرفِ پرداختِ بدهی می‌شد، باید به سمتِ بازنشستگی برود. پانزده تا بیست درصدِ درآمدت هر ماه در صندوق‌های شاخصی با هزینه‌ی کم، در بلندمدت رقمِ بزرگی می‌شود.

۴. کارهایِ قانونی و ارثی‌ات را ردیف کن

اگر خانواده‌ای داری یا بچه داری، وصیت‌نامه، قیمومت و دستورالعمل‌هایِ پزشکی را ردیف کن. شاید الان عجیب به نظر برسد، اما این کاغذها وقتی به درد می‌خورند که لازم باشند و تا آن موقع وقتِ ردیف‌کردن نیست. اگر بچه‌ای داری، بدون وصیت‌نامه، دادگاهِ خانواده تصمیم می‌گیرد چه کسی مراقبِ فرزندت باشد و تو اصلاََ در آن processo نقشی نداری.

۵. بیمه‌ی عمرِ موقت بگیر

اگر کسی به درآمدت وابسته است، بیمه‌ی عمرِ موقت ارزان‌ترین و منطقی‌ترین نوعِ بیمه‌ی عمر است. فقط برای پوششِ ریسک است، نه سرمایه‌گذاری. یک پالیسی با مبلغِ کافی که تا وقتی بچه‌ها کوچک هستند یا وامِ خانه داری فعال باشد، کافی است. بیمه‌ی عمرِ دائمی را برای بیشتر مردم، در این مرحله، وقت‌تلف‌کردن است.

۶. برنامه‌ی ۵۲۹ برای بچه‌ات باز کن

به‌محضِ تولدِ فرزند، یک حسابِ پس‌اندازِ آموزشی با مزایایِ مالیاتی باز کن. سودش برای هزینه‌هایِ آموزشی معاف از مالیات است و اگر تصمیم بچه تغییر کند، می‌توانی حساب را به خواهر و برادرش یا هر عضوِ خانواده‌ی دیگری منتقل کنی. زودتر شروع کنی، سودِ مرکّبِ بیشتری برایت کار می‌کند.

۷. حسابدار بگیر

وقتی زندگی‌ات پیچیده می‌شود – خانه، ماشین، شغلِ جانبی، سرمایه‌گذاری – یک حسابدارِ خوب، نه هزینه، بلکه درآمد است. او پولی که در مالیات می‌گیرد، ده‌ها برابرِ دستمزدش برایت پس‌انداز می‌کند. مهم‌تر از همه، وقتی وقتِ حسابرسی می‌رسد، تو کسی را داری که از پسِ آن برمی‌آید.

حرفِ آخر

دهه‌ی سی، دهه‌ی تبدیلِ عادت‌ها به ثروت است. اگر بیست‌سالگی را درست گذراندی، حالا وقتِ برداشت است. اگر نه، همین حالا شروع کن. هیچ‌وقت برای شروعِ دیر نیست، اما هرچه زودتر شروع کنی، راحت‌تر تمام می‌شود.


این نوشته برگردان و بازنویسیِ آزادی است از مقاله‌ای در وب‌سایت The Art of Manliness و صرفاََ برای استفاده‌ی فارسی‌زبانان اقتباس شده است. حق محتوای اصلی متعلق به نویسندگان آن است.

منبع اصلی: